Vandaag staat terug een langere loop op het programma, vermoeide benen of niet. Het plan is om tussen 30 en 35km af te leggen, terug in een rustig tempo.
Ook vandaag besef ik dat de benen niet optimaal zijn : ik voel de inspanning van gisteren nog. Het belooft dus zwaar te worden.
Ik kies niet voor de groepsloop 's ochtends, maar ga in de namiddag alleen op pad. Na 7km ben ik terug thuis, het was veel te fris voor enkel een t-shirtje. Met lange mouwen begin ik aan een grote ronde, terug in de bossen naar Lichtaart.
De benen zijn moe, de hartslag 5 tellen te hoog, en het is nog een heel eind. Vandaag komt de twijfel dan ook opzetten : hoe zal ik de marathon aan gewenst tempo kunnen lopen indien ik bij een halve marathon al verzuur (zoals gisteren) ? En indien ik vandaag last heb aan een lager tempo ?
De "flow" heb ik vandaag duidelijk niet, maar zeuren en klagen doe ik ook niet : lange duurlopen zijn nu eenmaal lastig en saai, vooral als je alleen loopt. Ik behou plusminus mijn tempo, en improviseer het parcours ter plekke door telkens links of rechts af te slaan. Ook dit is mentaal lastig : je hebt het zwaar, en toch sla je keer op keer de kant uit weg van de finish.
Na 3u07 en 33km ben ik thuis. De benen zijn verzuurd, maar ik ben niet doodop. De laatste 5km ging het zelfs redelijk goed met me. Hartslag is gemiddeld 144/min.
Dit weekend staat er alvast niet veel beweging meer op het programma.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten