zaterdag 31 maart

Elke marathon begint pas na kilometer 30. Dit is zowat het belangrijkste dat een afstandsloper moet weten. De eerste 30 kilometer heb je onder controle. Pas daarna komt het mystieke van de marathon : de ontmoeting met jezelf, of als je pech hebt met iemand met een hamer. De benen zijn zwaar tot loodzwaar, elke stap doet pijn. Maar je mag niet stoppen, je moet verder. Op karakter, omdat de soepelheid er niet meer is, en toch hetzelfde tempo houden. Aftellen, elke kilometer, daarna bijna elke meter. Terwijl het de dertig eerste kilometer genieten was, zonder te denken aan start of aankomst.
Om me op hierop voor te bereiden moet ik de grens van 30 kilometer overschrijden. Niet eenmaal, maar opnieuw en opnieuw. Vorige weken ben ik zo tot aan 35kilometer geraakt, maar vandaag is het de beurt aan de langste tocht : 37 kilometer. Of meer, met mij weet je nooit. Laat dat marathon-gevoel maar komen ! Het weer is prima, het is bewolkt en dus iets frisser dan vorige week.
Het wordt een aaneenschakeling van meerdere tochtjes in de vertrouwde bossen tussen Herentals en Lichtaart : eerst 50 minuten solo, dan voeg ik me om 9uur bij een groepje Jogclub-lopers, en een half uur later wordt dit de grote groep voor hun uurloop. Ik zit al aan 24 kilometer, alles loopt vlotjes. Terug het bos in voor een tweede solo-loop. Ik kruis nog twee lotgenoten en loop eventjes met hen mee, maar voor het laatste uur ben ik echt alleen. Ik maak nog een mooie ronde, en voel stilletjesaan waarvoor ik gekomen ben : de benen worden zwaar. Maar het tempo hou ik aan, en ik verhoog het doel van 37km naar zowaar 39kilometer.
Voor de derde keer deze ochtend storm ik de treden van de Kruisberg omhoog, en deze keer is het een calvarietocht dat flink pijn doet. Wat wil je, zo bijna op het eind van kleine marathon..
Ik haal de 39 kilometer na 3u37, dezelfde tijd als de 35 kilometer vorige week. De marathon zelf is nog een stukje langer, en liefst een stukje sneller. Maar voor vandaag is de opdracht volbracht. De rest van de dag blijf ik in mijn zetel liggen :-)

Afgelegde route op afstandmeten.nl.

woensdag 28 maart

Zijn mijn benen hersteld van het slecht gevoel op maandag ? Op woensdagavond haal ik alles uit de kast, en ik zal het dus wel merken.
De tempo-intervallen zijn vanavond 1000-1100-1200m, met daarna de 'gevreesde' 2000m. Die laatste is de afstand die iedereen 'tegen zijn/haar eigen tempo' loopt. Lees : zo hard mogelijk :-) 
Voor mij wordt het een solo-loop waarin ik behoorlijk diep ga. Resultaat : 7:34 of net geen 16km/uur, zonder haas en met reeds 9km in de benen. En zonder zware benen, dus mag ik tevreden zijn.
Terug thuis heb ik toch nog een extra tour te lopen om aan de verplichte 15kilometer te geraken, maar ik vind het zo erg niet : de avonden zijn opeens een stuk langer, en het weer is zacht. Zo mag het blijven !

maandag 26 maart

Het kan niet altijd goed nieuws zijn dat op deze blog verschijnt...

Vandaag heb ik een paar basisregels van een juiste marathontraining overtreden, en ik voel nadien de gevolgen.
Na een lange duurloop (35km, zaterdag) is immers een recuperatieloop gewenst. Ten tweede moet je op hulpmiddelen zoals een hartslagmeter vertrouwen, indien je eventuele signalen van je lichaam niet herkent. En daarenboven moet je voeding toch een beetje aangepast zijn aan de trainingen. Vandaag heb ik driemaal gezondigd. ;-)

Na een familiefeest aan de kust ben ik ruim een half uur te laat thuis voor de wekelijkse groepsloop doorheen Herentals. Dus vertrek ik op mijn eentje om hetzelfde parcours af te leggen. Tot daar geen probleem, behalve dan de overdosis calorieën in mijn maag (zelfs zonder avondmaal) (mijn fout).
Maar in plaats van het rustig te houden, loop ik gaandeweg te snel doorheen de straten van Herentals. Ik loop het middenstuk voluit, naar mijn inschatting onder de 4:00 (of dus boven de 15km/u). Achteraf blijkt het wel 'slechts' 4:20 te zijn (mijn theorie is dat dit een gevolg is van de duisternis : sneller denken te lopen dan in werkelijkheid), maar hoe dan ook : veel te snel voor deze avond.

Nu goed, had ik mijn hartslag in het oog gehouden, dan had ik geweten dat de benen aan het verzuren waren. Ik werd het na een uur gewaar : de benen voelden opeens vermoeid. Nog een kwartier om de lus van 15km af te leggen, en ik voel dat ik hiervoor dieper ben geweest dan goed voor me is.

De cijfers achteraf liegen niet: het gemiddelde tempo was toch een stukje lager dan gedacht (4:45) en vooral met een gemiddelde hartslag van niet minder dan 163/min. Slechte punten..

Achteraf, ook 's anderendaags, blijf ik opgescheept met de vermoeide benen en een slecht gevoel ...

zaterdag 24 maart

Net als vorige week wordt vandaag de looproutine doorbroken door de vertrouwde Herentalse bossen links te laten. Ik ga het deze keer zelfs verder zoeken, namelijk bij onze Noorderburen. Die organiseren trainingslopen ter voorbereiding van de Marathon van Rotterdam, onder meer in het plaatsje Vught net onder Den Bosch. Vandaag is het de vierde en laatste, met een afstand van 35km.
Omdat loopvriend Guy zich voor de trainingslopen heeft ingeschreven (hij loopt in Rotterdam), kon ik meerijden. De afstand past mooi in mijn week-programma, want dat brengt mijn weektotaal terug op 75km (ditmaal op 3 dagen).
Na een rustige tocht van een uur komen we in Vught aan. Het weer schittert al, de sfeer is opperbest. Een honderdtal lopers vertrekt exact om half 10 in een zestal tempo-groepen. De organisatie is voorbeeldig : elke groep krijgt twee tempo-lopers en een fietser mee, en onderweg zijn alle kruispunten beveiligd met twee seingevers. Elke kilometer wordt aangeduid, en om de 5km is er bevoorrading.
Op de vraag van de Nederlanders waarom twee Belgen zover rijden voor een trainingsloop is het antwoord dan ook niet moeilijk : dit kennen we bij ons niet.
We kiezen de 6:15 groep (zes minuten kwart de kilometer) omdat dit het ideale tempo is voor Guy. Voor mij mag het ook iets sneller, maar voor een duurloop is de afstand belangrijker dan de snelheid. Enig probleem heb ik dan ook niet, en tijdens de eerste helft is mijn hartslag gemiddeld 130 (!).
Daarna gaat ie toch wel iets de hoogte in, onbewust heb ik dus wat meer moeite. Ook al omdat ik, na een 'grotere' sanitaire boodschap aan km 30, ineens drie minuten achterstand heb op de groep, en die in minder dan twee kilometer goedmaak (13,5km/h). En daarbij krijg ik zowaar privé-begeleiding van de fietser. Dit lijkt alleen mogelijk in Nederland...
Op het einde vallen toch een aantal lopers weg, om opgepikt te worden door de volgende groep. Terwijl de groep aan de start 50/50 gemengd was, blijkt dat na km33 enkel de vrouwen het tempo kunnen aanhouden .. plus twee Belgen. :)  Motivatie te over..  En Guy houdt het vol tot aan de finish : goed gelopen, jong! Tijd : 3h36; exact 35km; gemiddelde hartslag 140.
Een perfecte dag dus : mooi weer maar net niet te warm, goed gezelschap, een mooi parcours, en fantastisch goed georganiseerd. En achteraf heb ik amper last van de benen. Om mijn knieën te sparen mocht het wel iets minder asfalt zijn, en wat meer onverhard.

Nieuw : op verzoek heb ik hier de route geplaatst : www.afstandmeten.nl.

Nog exact 50 dagen tot de Maasmarathon ...

woensdag 21 maart

Tijdens de week is er maar één echt onveranderlijke loop-afspraak : woensdag is immers interval-dag. Intervallen zijn nodig om op snelheid te trainen. Misschien is dit niet strikt nodig voor een marathon-training, maar ik heb ook kortere doelen : Ten Miles in Antwerpen, en 20km van Brussel, en daar is snelheid wel nodig. En daarbij, afwisseling van training kan nooit kwaad.
Interval vind ik de meest vermoeiende training, ik geef mezelf dan ook volop. Maar met 25km in de benen (zie gisteren), is de opdracht zwaarder dan gewoonlijk. Dus blijf ik wijselijk achter de twee snelle mannen, en ik ben blij dat ik ze kan volgen. De afstanden lopen deze keer op tot 1200m, en deze week doe ik er geen bij.
Na de reguliere training blijkt dat ik 10km afgelegd heb. Een tegenvaller, want mijn plan is om toch 15km te lopen. En dus worden de resterende kilometers mits wat omwegen huiswaarts afgelegd. Thuis heb ik nog 1km tekort, en moeten mijn vermoeide benen nog een blokje omlopen... Karakter, hé !
Joepie, nu heb ik twee dagen rust !

dinsdag 20 maart

Hoewel ik geen last ondervond van de benen besloot ik om gisteren een rustdag in te lassen na de 30km-loop op zondag. Maar ik wil ook mijn kilometers halen deze week, en dus was de oplossing om vanavond de loopschoenen aan te trekken.
Op het laatste moment legde ik de richting vast : naar Grobbendonk lopen "en dan zien we wel". Omdat ik lopen dan kan combineren met een andere hobby : in Grobbendonk zijn er nog een aantal geocaches die ik nog moet vinden.
Zo maal ik kilometer na kilometer af, tot aan de eerste cache, dan de tweede, de derde. Alles wordt vlot gevonden, ondanks de duisternis. Dus tijd voor een vierde, maar daar verlies ik een half uur, en geef het dan op. En ik merk dat het al laat wordt, en vooral dat ik 12km van huis ben...
De terugweg wordt wat sneller afgelegd, langs het Albertkanaal en zonder tussenstops deze keer. Ik geniet van de mooie sterrenhemel en van de rust. Het is de laatste winterdag, maar de temperatuur is ideaal. Thuis gekomen heb ik een goede 24km afgelegd. Teveel dus om goed te zijn, want morgen heb ik terug mijn snelle benen nodig...

zondag 18 maart

Regelmatig doorbreken we de routine door elders te lopen. Dan maken we dankbaar gebruik van wandeltochten en dergelijke die in de omgeving worden georganiseerd. Zo ook vandaag: in Herenthout is er vandaag een parcours van 15 km die we twee keer willen afleggen. 

De lezer zal zich misschien afvragen waarom dit dagboek 'in-het-honderd loper' heet. Wel, omdat ik mezelf ken: regelmatig gaat er wel iets verkeerd, of toch anders dan gepland.. Vanmorgen komt een eerste bewijs : door een misverstand over de plaats van afspraak kost het mijn medelopers een half uur voordat ze me eindelijk kunnen oppikken. Niet alleen krijg ik gratis vervoer, maar ik laat de chauffeur nog overbodige rondjes rijden ook. Sorry, folks! Gelukkig is het een vrije start in Herenthout, anders hadden we met 15 minuten achterstand moeten beginnen ;-)
Maar dit was de moeilijkste horde van de dag. Het parcours blijkt uit rondjes van 7,5 km te bestaan op een gevarieerde ondergrond, en voorzien van drankposten. Of beter: volgens onze eigen GPS'en eerder van 7 km, zodat we na 4 rondes ons doel nog niet helemaal halen. We lopen de resterende kilometers dan maar op de atletiekpiste ernaast. Een mooie test om te voelen wat er nog in mijn benen rest : ik haal zonder veel problemen een tempo van 4:00 (of 15 km/u). Voor de laatste kilometers, bedoel ik dan :)
Kortom, een heel leuke ochtendloop (de aangekondigde regen blijft uit), en goede benen nadien. Bedankt aan het gezelschap.
Met deze duurloop breng ik mijn weektotaal trouwens op 75 km, en dat was al een jaar geleden. (Logisch: van mijn vorige marathon-voorbereiding.) Dit ritme moet ik een goede maand volhouden, het is nog acht weken tot Marathon-Day.

vrijdag 16 maart

De lente is in het land, en dat laat zich merken aan mijn motivatie : deze dagen zou zowaar iedereen de buitenlucht moeten opzoeken, om te wandelen, te lopen of te fietsen.
Drie dagen zonder mijn loopschoenen blijkt te lang, en ik vertrek na het avondeten voor een geïmproviseerd solo-tochtje doorheen de straten van Herentals. Of beter : rondom Herentals, waar de straten rustig genoeg zijn, of waar de kanalen prima jaagpaden hebben. Nog een paar weken, en het wordt licht genoeg om ook 's avonds in het bos te lopen.
Onderweg neem ik eenmaal uitgebreid pauze. Niet om uit te rusten, maar om een geocache te zoeken waar ik al een tijdje naar aan het jagen ben. Helaas, ook deze keer laat de 'stash' zich niet vinden.. Het kan aan mij liggen natuurlijk, of aan de duisternis.
Verder lopen dan maar. Met wat extra kronkels en omwegen bereik ik bij thuiskomst de gewenste 15km. Een rustig tussendoortje dus, om het aantal loop-uren te verhogen.
De kilometers van de voorbije weken blijken nu reeds hun vruchten af te werpen : ik blijk (eindelijk) iets afgevallen te zijn. Al is er nog werk aan de winkel : er mogen nog zeker drie kilo af tegen de marathon ;)

woensdag 14 maart

Ik weet niet waar ik de energie haal. Misschien heeft het met emoties te maken. Het was vandaag een dag met vreselijk nieuws (busramp) maar ook met hoopvol nieuws (een vriend). Ofwel ligt het aan de druk op het werk. Maar van het slaaptekort was er op de avondtraining niets te merken.
De tempo-intervallen worden al behoorlijk lang op de atletiek-piste: beginnend met 700m, dan 800m enzovoort. Het kan voor mij niet snel genoeg gaan, en algauw laat ik de anderen achter mij. De training blijkt al ten einde na de 1100m versnelling, ik voel me helemaal niet moe. Dus voeg ik er zelf nog een 1200m aan toe (tempo rond 3:35 of een kleine 17km/h). Zelfs dan is mijn energievoorraad niet op, gelukkig dat er mij nog de paar kilometer naar huis te wachten staat.. :-)
Straks kan ik weer een paar dagen uitrusten, de volgende loop is pas zondag (een 30km duurloop, als het weer het toelaat).
Kortom, ik heb de loopmicrobe terug te pakken !

maandag 12 maart

Eigenlijk heb ik deze avond helemaal geen tijd om te lopen : er wacht een hoop inhaalwerk op me, gewoon omdat de werkdagen te kort zijn ;)
Maar soms leidt een drukke werkdag tot een extra drang naar beweging, en vandaag is er zo één.
Dus loop ik de maandagse stadsloop mee met de groep. Het is een afwisseling van traag (9km per uur, met de volledige groep) en tempoversnellingen (tot 13km per uur, met een paar lopers die een omweg nemen), en dit ligt me wel. Toen ik vanmorgen de trap afkwam had ik nog pijnlijke bovenbenen, maar tijdens het lopen voel ik er niets van. Besluit : toch redelijk goed gerecupereerd van de duurloop van zaterdag.
Samen met de dubbele afstand tot aan start/eindplaats (het BLOSO centrum) kom ik vanavond aan 15km.
Nu nog aan het werk, maar dat is minder van harte ;-(

zaterdag 10 maart

Vandaag wil ik absoluut mijn plan uitvoeren : een 25km loop. Het is al maanden geleden dat ik boven de twee uur heb gelopen, en ik heb vanaf nu minstens elke week een lange duurloop nodig om me toch iets op mijn marathon voor te bereiden. 25km is dan het absoluut minimum. 

En alhoewel ik elke zaterdag opnieuw moeite heb om de start om 8u30 te halen, ben ik vandaag ambitieuzer : wekker een half uur vroeger, om evenveel tijd extra te lopen. Het lukt zowaar : om exact 8u sluit ik de deur achter me. Het eerste halfuur doe ik dan nog wat hoogtemeters ook (Wijngaard, Kruisberg,..), en om 8u30 starten we met 5 man (sorry, vier plus één vrouw) aan onze eerste ronde. Het tweede uur is wel op gezapiger tempo, maar toch, vanaf 20 kilometer begin ik mijn benen te voelen. Toch laat ik me daarna toch nog overtuigen om met zijn drieën nog een extra half uur bij te doen. De laatste kilometers, vooral de laatste helling, zijn wel op het nippertje. Moe maar tevreden kom ik thuis aan : 3uur en 32 kilometer zowaar ! De benen zouden vandaag nooit een marathon toelaten, maar alle begin is moeilijk, hé !

woensdag 7 maart

Alhoewel ik me al twee dagen vrij goed voel, herval ik op woensdagavond : buik- en darmklachten. Anders gezegd : een ontzettend gezwollen buik. Buiten regent het volop, de moed zakt me in de schoenen. Ik was al in loperstenue, en had een 2 uurloop voor ogen, maar ik geraak toch niet uit mijn zetel om op tijd aan het BLOSO-centrum te verschijnen. Bijna manu militari wordt ik toch door vrouwlief aan de deur gezet, en strompel naar het centrum. Daar aangekomen eindigt de gezamenlijke training niet lang daarna (het was gelukkig een rusttraining), en draai ik nog wat toertjes op de finse piste om toch kilometers te halen. Uiteindelijk kom ik thuis met een schamele 10 kilometer op de teller, en nog steeds buikpijn.

maandag 5 maart

Deze week heb ik grootse loopplannen. Ik ben tot het besef gekomen dat het aantal weken voor mijn doel snel begint te krimpen. Doel ? Ah ja, zoals de meeste mannelijke lopers heb ik een uitdaging nodig om te lopen (vreemd dat vrouwen dit niet hoeven). En ik ben veroordeeld om te lopen om mijn gewicht op pijl te houden. Lopen, mijn vrijheid ..? Nu ja, gelukkig dat ik het graag doe.

Het doel is dit jaar de Maasmarathon, op 13 mei in Visé (B). 
Het zal mijn vijfde marathon zijn, 3 jaar na mijn eerste (Antwerpen 2009). Een geweldige ervaring trouwens, zo'n eerste marathon uitlopen. De finish-foto siert al een hele tijd mijn living : blik op de finish-klok gericht (ik was 10 minuten onder mijn richttijd gebleven, en besefte dat op dat zelfde moment), vuist gebald. Vermoeidheid en vreugde zijn beide op mijn gezicht te lezen. Onvergetelijk. Mooie tijd ook : 3u39'. 

De volgende marathons liep ik in gelijkaardige tijden (tussen 3u32 en 3u45), maar ik start steeds met de hoop om onder de 3u30 te eindigen. En ooit, één keer maar, onder de 3u20 te schitteren. Mijn ultiem doel. Maar dan moet alles meezitten, de dag zelf en tijdens de voorbereiding. 
Dit laatste is dit jaar alweer het geval niet : de combinatie met werk en gezin laat het niet toe, zie bijvoorbeeld mijn recente reizen (China vorige week, Midden-Oosten en Zuid-Afrika twee weken eerder).

Goed en wel, elke marathon vergt veel voorbereiding. En dus heb ik grootse plannen deze week : beginnen met een 25km-duurloop op maandag, en een tweede duurloop in het weekend. 

Vandaag loopt het alvast mis : ik keer ziekjes terug van mijn werk, en kruip om 8 uur 's avonds in bed, in de hoop zo in één nacht te genezen... De marathon is weer een stukje verder weg.

zaterdag 3 maart

's Morgens kom ik tegen 6u30 thuis in Herentals, na een vlot gelopen nachtvlucht vanuit het Oosten. Ik heb genoeg energie om een uurtje van de zaterdagse bosloop mee te pikken. Net te laat realiseer ik me dat die elke eerste zaterdag van de maand op 'de Floréal' in Lichtaart start, en dat ik dus te laat ben. Nog laat ik me niet ontmoedigen, en ik loop van thuis naar Lichtaart in de hoop de groep tegen te komen. En dat lukt me na een 40 minuten. Er wordt nog een 20 minuten gelopen, voordat het tijd is voor het maandelijkse trakteerfestijn 'bij Marie' : een lekker drankje en koffiekoeken van de jarigen uit de 'Jogclub' deze maand. Een beetje overmoedig bestel ik een Leffe, en besef dan pas dat me enerzijds nog de klop van de jetlag te wachten staat, alsook nog de terugloop tot thuis. ;)  Toch lukt me dit, en ik tik af op een 17 kilometer, ruim meer dus dan ik van plan was.

vrijdag 2 maart

Vandaag is het een vrije dag in Beijing. Dit betekent : 's morgens (nog voor het ontbijt) op de loopband van het hotel. Het wordt een 10 minuten inlopen en daarna 35 minuten heuveltraining (met een 180 hoogtemeter in totaal). Ondanks dat ik er niet het ideale postuur voor heb, loop ik graag bergop. Kleine, snelle pasjes, en intensere inspanning, met extra zweten als gevolg. En dit terwijl het buiten lichtjes sneeuwt in de straten van Beijing. 
Ik heb die dag nog ettelijke kilometers afgelegd, al wandelend dan wel. Mijn benen waren 's avonds best vermoeid, net alsof ik 3 uur gelopen had.

woensdag 29 februari

Beijing, China. 23uur plaatselijke tijd, na een lange dag. Maar door het tijdsverschil met België zit slapen er nog niet in. Dan maar naar de fitnessruimte van het hotel, klaar om minstens een half uurtje uit te zweten. Pas dan blijkt dat de fitnessruimte om half elf sluit.. "Terug open om 6 uur", meldt men mij. Nu ja, wegens hetzelfde tijdsverschil zit dit vroeg uur er ook wel niet in. Dan maar mijn blog aanvullen :)
Voorlopig publiceer ik deze schrijfsels trouwens niet. Eerst zien of ik het minstens een paar weken zal volhouden, dan zien we wel waar en hoe het zal verschijnen. (ondertussen, sinds 10 maart, zijn deze eerste berichten toch gepubliceerd)

maandag 27 februari

Uitzonderlijk ga ik door op mijn trainingsélan (deze blog helpt dus toch!?) door maandagavond de loopgroep te vervoegen in hun stadsloop. Het is de eerste keer dat ik daar opdaag, en de reden is tweeërlei : enerzijds omdat mijn zoon Maxime nood heeft aan een trage duurloop. Hij loopt immers de woensdag mee, maar niet op zaterdag (want dan fietst hij bij de Wielerschool). En hij heeft meer dan ik moeite om de intervallen aan te houden. Enkel intervallopen, da's geen goede taktiek, vandaar deze 'rustige' duurloop. En anderzijds omdat ik de rest van de week in het buitenland zit : ik vertrek 's anderendaags richting China voor zaken.

De rustige duurloop viel tegen : plots splitste de groep zich, en trok een deel een extra blokje. Mijn dertienjarige zoon koos na wat aarzelen voor de snelste groep. Een vol uur lopen, dat is al een prestatie voor hem, maar aan een aangehouden tempo van 13 km per uur was van het goede teveel. Gevolg : we hebben moeten afzakken, en daarna had hij last van zijn milt. Maar na een korte wandeling heeft hij de trip uitgelopen (een kleine 11km). Voor herhaling vatbaar, deze stadsloop.

zaterdag 25 februari

Ik voel mijn inspanningen van gisteren meer dan ik zou wensen, maar sta 's morgens toch net op tijd op om het groepje te vervoegen dat om 8u30 van start gaat met de wekelijkse bosloop. Het eerste uur, in een klein gezelschap (typisch tussen 3 en 7 gelijkgezinden) is een ietsje heviger dan het tweede, vooral door het parcours (meer op en neer doorheen de Heuvelrug) en een beetje door een hoger tempo. Om 9u30 staan we dan terug op het startpunt om een grotere groep te vervoegen, ditmaal tegen een kleine 10km per uur. De start en aankomst zijn telkens onderaan de Kruisberg, dus heb ik al een tijd de gewoonte aangenomen om die heuvel bij elke passage op te lopen. Ditmaal gaat trainer Eddy mee, of beter, hij snelt me vlotjes voorbij en ik probeer aan te klampen. Ja, ik heb conditioneel nogal wat achterstand op hem.. ;)

Dit voel ik de rest van de dag ook in de benen : deze 'wekelijkse' 20km toegevoegd op de 18km van daags ervoor.. Maar ik ben tevreden : ik heb deze week 50km afgelegd, dat was al lang geleden.

vrijdag 24 februari

Wegens de krokusvakantie heb ik een vrije dag. Toch zijn mijn kinderen er niet, dus heb ik echt de ochtend voor mezelf. En dus maak ik mijn goede voornemen waar : de loopschoenen aantrekken. Het doel is een rustige loop van anderhalf uur. 
Het eerste halfuur is afzien : slome benen (die griep nog?) en telkens de neiging om halt te houden voor het minste. Nee, dat moet beter. Maar na 5 kilometer is dit gevoel opeens weg, en is het loopplezier terug. Ik vervolledig mijn geijkte ronde (Herentals-Lichtaart-Herentals) dat grotendeels uit onverharde boswegen bestaat, en eindig zelfs met een extra heuveltraining dat eerder als karaktertraining bedoeld is : driemaal de 'Kruisberg' op, af en rond. Ik klop af op 18 kilometer (tijd : iets meer dan anderhalf uur). Missie geslaagd.

woensdag 22 februari

Op woensdagavond lopen we met de club op de atletiek-piste van BLOSO in Herentals. "Jogclub" is onze naam, want de nadruk ligt bij de meeste deelnemers niet om snelheid te maken of om verre afstanden af te leggen. Nee, gewoon in vorm blijven door elke week twee- of driemaal in goed gezelschap de (kilo)meters af te lopen. Veel plezanter, socialer en motiverend dan alleen te moeten lopen. En met de deskundige hulp van trainer Eddy erbovenop, die dan de intervallen definieert. Zelf loop ik dan in 'de snelste' groep, of meestal zelfs voorop, enkel met de trainer. 

Maar vandaag kan ik hem duidelijk niet volgen. De winter is nochtans mild geweest, dus zijn mijn excuses elders : te weinig regelmaat door tijdsgebrek, en ja een griepje de voorbije dagen. Maar ik moet me dringend herpakken, want de lente en dus het loopseizoen nadert snel. Eddy heeft het beter aangepakt : hij is duidelijk in vorm. Ik verkies vandaag mijn eigen tempo te volgen, maar kan het toch niet nalaten om op het einde van een interval mijn hartslag in het rood te laten gaan. Aan mijn inzet ligt het dus niet.. Als extra bewijs van mijn goede wil : de fiets bleef vandaag thuis, ik legde zo een extra 4 km af.

dinsdag 21 februari

De allereerste tip (van de 45) om voldoende motivatie te behouden bij het afstandslopen, in de editie van Runners' World van deze maand, is : een loop-blog starten.

Of dit wel een goed idee is voor mij, weet ik nog niet : de tijd ontbreekt me u al om gezin en werk te combineren met het langeafstandslopen.. En daarbij, wie zou mijn kriebels nog willen lezen ook ?

Natuurlijk volg ik een paar bloggers, zowel in de loopwereld als daarbuiten. Zo weet ik dat een goede, scherpe pen een voorwaarde is voor een succesvolle blog. Ai. En naast de stijl en de taal, moet er ook nog voldoende inhoud zijn. Aiai. Zal me dit allemaal wel lukken ? De toekomst zal het uitwijzen, want dit is mijn eerste bericht. Weliswaar nog niet echt over lopen zelf, maar dat volgt heus nog wel. En jullie, de lezers, volgen hopelijk ook..

Bedankt trouwens voor jullie interesse :)