Uitzonderlijk ga ik door op mijn trainingsélan (deze blog helpt dus toch!?) door maandagavond de loopgroep te vervoegen in hun stadsloop. Het is de eerste keer dat ik daar opdaag, en de reden is tweeërlei : enerzijds omdat mijn zoon Maxime nood heeft aan een trage duurloop. Hij loopt immers de woensdag mee, maar niet op zaterdag (want dan fietst hij bij de Wielerschool). En hij heeft meer dan ik moeite om de intervallen aan te houden. Enkel intervallopen, da's geen goede taktiek, vandaar deze 'rustige' duurloop. En anderzijds omdat ik de rest van de week in het buitenland zit : ik vertrek 's anderendaags richting China voor zaken.
De rustige duurloop viel tegen : plots splitste de groep zich, en trok een deel een extra blokje. Mijn dertienjarige zoon koos na wat aarzelen voor de snelste groep. Een vol uur lopen, dat is al een prestatie voor hem, maar aan een aangehouden tempo van 13 km per uur was van het goede teveel. Gevolg : we hebben moeten afzakken, en daarna had hij last van zijn milt. Maar na een korte wandeling heeft hij de trip uitgelopen (een kleine 11km). Voor herhaling vatbaar, deze stadsloop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten